Φαίνονται πολύ παράξενα αυτά που ψάχνω, έτσι δεν είναι; Ξέρω πως, μάλλον, είμαι ο μοναδικός που ψαρεύει σ΄αυτά τα θολά νερά και πως οι αποδέκτες/τριες κυμαίνονται από ελάχιστους/ες έως κανένας/μιά. Είναι σα να βρίσκομαι στο βυθό μιάς θάλασσας και να επιμένω να φυτέψω μιά πορτοκαλιά. Αυτός ο άνθρωπος όμως, ο Νούρος, ήταν πολύ ιδιαίτερος κι αυτό τον έκανε απρόβλεπτο στις φωνογραφήσεις. Δυστυχώς, δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία από ανθρώπους που τον είχαν ακούσει να τραγουδάει σε μαγαζιά. Ήταν χαλαρός, φιλικός και ταυτόχρονα, λίγο απόκοσμος. Πιστεύω πως πρέπει να ήταν και πολύ μόνος. Εννοώ αυτή τη μοναξιά που δεν έχει να κάμει με το πόσους/ες συναντάμε, πόσο είμαστε αγαπητοί/ές, πόσο πολύ κινούμαστε μέσα στ΄ανθρωπαριό. Μιλάω γιά κείνη τη βαθύτερη μοναξιά, τη μπλεγμένη μέσα σε υγρά φύκια, που σ΄εμποδίζει να "συμπλεύσεις". Όταν τραγουδούσε, στους δίσκους τουλάχιστο, έδινε την εντύπωση ότι ήταν κλεισμένος σε μιά διαφανή φούσκα, σα κι αυτές που ζωγράφιζε ο Ιερώνυμος Μπος. Ακόμα κι ο Ογδοντάκης που τού΄παιζε βιολί σους μανέδες του, αν και φαίνεται πως αλληλοεκτιμιόντουσαν πολύ, ήταν απέξω απ΄τη φούσκα. Μέσα είναι μόνο ο Νούρος, μόνος με τον εαυτό του και τα διπλά νοήματα των στίχων που τραγουδάει. Το ότι, ουσιαστικά, εκτελεί κομμάτια προωρισμένα γιά εμπορικούς σκοπούς, φαίνεται να είναι επουσιώδης λεπτομέρεια γι αυτόν. Μπορεί να μου πει κανείς, όλ΄αυτά είναι αποκυήματα της φαντασίας σου, ο άνθρωπος ήταν επαγγελματίας, έκανε καλά τη δουλιά του. Καθόλου όμως δε δίνει αυτή την αίσθηση. Ας μη ξεχνάμε ότι κι αυτός και ο Νταλγκάς, τραβήχτηκαν γρήγορα από τη δισκογραφία. Μόνο μιά φορά ακούγεται "γήινος" στους δίσκους που χτύπησε. Μόνο στη φωνοληψία του τραγουδιού του Παντελίδη "Ο ψύλλος", όπου τραγούδησε η Ρίτα η Αμπατζή κι ο ίδιος έτυχε να είναι παρών την ώρα που γραφόταν το τραγούδι. Εκείνο το απλό "γειά σου, ρε Ρίτα!" που της αμόλησε είναι, γιά μένα, ο πιό χαλαρός, ο πιό φυσικός, ο πιό προσωπικός χαιρετισμός μέσα σ΄όλη τη δισκογραφία (βλ. http://www.elkibra-Ritaabadzi.blogspot.com/ - τίτλος ανάρτησης: Σε βλέπω Αμπατζή...(σκηνή από φωνοληψία) .
Ξανακατεβάζω τον "Ψύλλο" γιά να τον ακούσετε, προς το τέλος της φωνοληψίας.
http://www.fileden.com/files/2008/6/6/1947074/O%20psillos%20(1931)%20Pandelidi.mp3
Το "ΟΛΟ ΟΥΖΟ" πάντως, φαίνεται ν΄ανήκει σ΄αυτή την κατηγορία τραγουδιών όπου αναπτύσσονται μηχανισμοί "προώθησης" μυνημάτων προς τους συμπατριώτες Μικρασιάτες, χρησιμοποιώντας σα μέσι το εμπορικό κατεστημένο των δισκογραφικών εταιριών. Μιά ενστικτώδης "προ-άσκηση" πριν την επιβολή λογοκρισίας...
Τετάρτη 20 Αυγούστου 2008
Κυριακή 17 Αυγούστου 2008
Στην "προσφυγοπούλα"
Η ομορφιά της ζωής είναι το άγνωστο, το απρόβλεπτο. Το παρακάτω τραγούδι είναι γιά σένα!
http://www.fileden.com/files/2008/6/6/1947074/Arhondoyios%20pantevetai%201934.mp3
http://www.fileden.com/files/2008/6/6/1947074/Arhondoyios%20pantevetai%201934.mp3
Τρίτη 12 Αυγούστου 2008
Επίλογος γιά την αρχαία Ελλάδα (4)
(Συνέχεια και τέλος αντιγραφής αποσπασμάτων από το βιβλίο του K.J. Dover, Η ομοφυλοφιλία στην Αρχαία Ελλάδα).
"...Το καλύτερο, που μπορούμε να κάνουμε, είναι πρώτον, να δεχτούμε τη λογική υπόθεση ότι η Ελληνική ομοφυλοφιλία ικανοποιούσε μιάν ανάγκη που δεν ικανοποιείτο αρκετά αλλιώς στην Ελληνική κοινωνία, δεύτερον, να εντοπίσουμε και να αναγνωρίσουμε αυτήν την ανάγκη και τρίτον, να εντοπίσουμε και να αναγνωρίσουμε τους παράγοντες που επέτρεψαν και ακόμα ενθάρρυναν την ικανοποίηση της ανάγκης αυτής με τον ομοφυλοφιλικό έρωτα, στη συγκεκριμένη μορφή που πήρε στον Ελληνικό κόσμο. Νομίζω ότι η ανάγκη γιά την οποία συζητάμε ήταν ανάγκη προσωπικών σχέσεων τόσο έντονων όσο δεν συναντώνται συνήθως στον γάμο ή στις σχέσεις ανάμεσα σε γονείς και παιδιά ή στις σχέσεις ανάμεσα στο άτομο και στο κοινωνικό σύνολο. Οι ελλείψεις των οικογενειακών και κοινωνικών σχέσεων μπορούν να αναζητηθούν, σε τελευταία ανάλυση, στην πολιτική διάσπαση του Ελληνικού κόσμου. Η Ελληνική πόλη-κράτος αντιμετώπιζε συνεχώς το πρόβλημα της επιβίωσης στον ανταγωνισμό με επιθετικούς γείτονες και έτσι ο πολεμιστής, ο ενήλικος άντρας πολίτης, ήταν το πρόσωπο που υπολογιζόταν. Η εξουσία της κρίσης και της λήψης πολιτικών αποφάσεων και η δικαιοδοσια της έγκρισης ή απόρριψης των κοινωνικών και πολιτιστικών καινοτομιών ανήκε, σε πολύ μεγάλο βαθμό, στους ενήλικες άρρενες πολίτες της κοινότητας. Η ανεπάρκεια των γυναικών ως πολεμιστών ενίσχυε μιά γενική υποτίμηση των διανοητικών ικανοτήτων και της συναισθηματικής σταθερότητας της γυναίκας. Ο νέος άντρας κρινόταν από τις ενδείξεις που παρείχε για την αξία του ως πιθανός πολεμιστής. Μόνον η Σπάρτη και η Κρήτη έφτασαν στο σημείο να οικοδομήσουν μιά κοινωνία στην οποία οι οικογενειακές και προσωπικές σχέσεις ήταν τυπικά και ουσιαστικά υποταγμένες στη στρατιωτική οργάνωση. Αλλού επικρατούσαν ποικίλλοι και κυμαινόμενοι βαθμοί συμβιβασμού ανάμεσα στις απαιτήσεις της κοινότητας, της οικογένειας και του ατόμου. Οι άντρες έτειναν να συναθροίζονται γιά στρατιωτικούς, πολιτικούς, θρησκευτικούς και κοινωνικούς σκοπούς σε βαθμό που δεν ήταν ικανός να τους μεταμορφώσει βέβαια σε μιάν απόλυτα αποτελεσματική, σιδερένια πολεμική μηχανή, αρκούσε όμως γιά να εμποδίσει την ανεπιφύλακτη ανάπτυξη οικειότητας μεταξύ συζύγων ή ανάμεσα σε πατέρα και γιό.
Εραστής και ερώμενος έβρισκαν ξεκάθαρα ο ένας στον άλλο κάτι που δεν έβρισκαν αλλού...
Στην εποχή μας τα συναισθήματα, που έχω ακούσει να εκφράζονται περισσότερο από μία φορά με τις λέξεις, "είναι αδύνατον να καταλάβω πως ανέχοντο οι Έλληνες την ομοφυλοφιλία", είναι τα συναισθήματα ενός πολιτισμού, που κληρονόμησε μιά θρησκευτική απαγόρευση της ομοφυλοφιλίας και εξαιτίας της κληρονομιάς αυτής δεν έδειξε (ως πρόσφατα) καμιάν ωφέλιμη περιέργεια γύρω από την ποικιλία των σεξουαλικών ερεθισμών, που μπορούν να διεγείρουν το ίδιο πρόσωπο ή γύρω από τη διαφορά ανάμεσα στον θεμελιώδη προσανατολισμό της προσωπικότητας και στην περιστασιακή συμπεριφορά σε επιφανειακό επίπεδο. Οι Έλληνες ούτε κληρονόμησαν ούτε ανέπτυξαν την πίστη ότι μιά θεία δύναμη είχε αποκαλύψει στην ανθρωπότητα έναν κώδικα νόμων για΄τη ρύθμιση της σεξουαλικής συμπεριφοράς. Δεν διέθεταν θρησκευτικούς θεσμούς με την εξουσία να επιβάλλουν σεξουαλικές απαγορεύσεις. Αντιμετωπίζοντας πολιτισμούς αρχαιότερους, πλουσιότερους και περισσότερο ανεπτυγμένους από τον δικό τους, πολιτισμούς που όμως διέφεραν σε μεγάλο βαθμό, οι Έλληνες δεν δίστασαν να διαλέξουν, να προσαρμόσουν, να αναπτύξουν και - πάνω από όλα- να καινοτομήσουν. Διασπασμένοι καθώς ήταν σε μικροσκοπικές πολιτικές ενότητες, είχαν διαρκώς την αίσθηση του βαθμού στον οποίο τα ήθη και τα έθιμα είναι τοπικά. Η επίγνωση αυτή τους προδιέθετε επίσης να απολαύουν τα προϊόντα της επινοητικότητάς τους και να αποδίδουν μιάν παρόμοια απόλαυση στους θεούς και στους ήρωές τους".
"...Το καλύτερο, που μπορούμε να κάνουμε, είναι πρώτον, να δεχτούμε τη λογική υπόθεση ότι η Ελληνική ομοφυλοφιλία ικανοποιούσε μιάν ανάγκη που δεν ικανοποιείτο αρκετά αλλιώς στην Ελληνική κοινωνία, δεύτερον, να εντοπίσουμε και να αναγνωρίσουμε αυτήν την ανάγκη και τρίτον, να εντοπίσουμε και να αναγνωρίσουμε τους παράγοντες που επέτρεψαν και ακόμα ενθάρρυναν την ικανοποίηση της ανάγκης αυτής με τον ομοφυλοφιλικό έρωτα, στη συγκεκριμένη μορφή που πήρε στον Ελληνικό κόσμο. Νομίζω ότι η ανάγκη γιά την οποία συζητάμε ήταν ανάγκη προσωπικών σχέσεων τόσο έντονων όσο δεν συναντώνται συνήθως στον γάμο ή στις σχέσεις ανάμεσα σε γονείς και παιδιά ή στις σχέσεις ανάμεσα στο άτομο και στο κοινωνικό σύνολο. Οι ελλείψεις των οικογενειακών και κοινωνικών σχέσεων μπορούν να αναζητηθούν, σε τελευταία ανάλυση, στην πολιτική διάσπαση του Ελληνικού κόσμου. Η Ελληνική πόλη-κράτος αντιμετώπιζε συνεχώς το πρόβλημα της επιβίωσης στον ανταγωνισμό με επιθετικούς γείτονες και έτσι ο πολεμιστής, ο ενήλικος άντρας πολίτης, ήταν το πρόσωπο που υπολογιζόταν. Η εξουσία της κρίσης και της λήψης πολιτικών αποφάσεων και η δικαιοδοσια της έγκρισης ή απόρριψης των κοινωνικών και πολιτιστικών καινοτομιών ανήκε, σε πολύ μεγάλο βαθμό, στους ενήλικες άρρενες πολίτες της κοινότητας. Η ανεπάρκεια των γυναικών ως πολεμιστών ενίσχυε μιά γενική υποτίμηση των διανοητικών ικανοτήτων και της συναισθηματικής σταθερότητας της γυναίκας. Ο νέος άντρας κρινόταν από τις ενδείξεις που παρείχε για την αξία του ως πιθανός πολεμιστής. Μόνον η Σπάρτη και η Κρήτη έφτασαν στο σημείο να οικοδομήσουν μιά κοινωνία στην οποία οι οικογενειακές και προσωπικές σχέσεις ήταν τυπικά και ουσιαστικά υποταγμένες στη στρατιωτική οργάνωση. Αλλού επικρατούσαν ποικίλλοι και κυμαινόμενοι βαθμοί συμβιβασμού ανάμεσα στις απαιτήσεις της κοινότητας, της οικογένειας και του ατόμου. Οι άντρες έτειναν να συναθροίζονται γιά στρατιωτικούς, πολιτικούς, θρησκευτικούς και κοινωνικούς σκοπούς σε βαθμό που δεν ήταν ικανός να τους μεταμορφώσει βέβαια σε μιάν απόλυτα αποτελεσματική, σιδερένια πολεμική μηχανή, αρκούσε όμως γιά να εμποδίσει την ανεπιφύλακτη ανάπτυξη οικειότητας μεταξύ συζύγων ή ανάμεσα σε πατέρα και γιό.
Εραστής και ερώμενος έβρισκαν ξεκάθαρα ο ένας στον άλλο κάτι που δεν έβρισκαν αλλού...
Στην εποχή μας τα συναισθήματα, που έχω ακούσει να εκφράζονται περισσότερο από μία φορά με τις λέξεις, "είναι αδύνατον να καταλάβω πως ανέχοντο οι Έλληνες την ομοφυλοφιλία", είναι τα συναισθήματα ενός πολιτισμού, που κληρονόμησε μιά θρησκευτική απαγόρευση της ομοφυλοφιλίας και εξαιτίας της κληρονομιάς αυτής δεν έδειξε (ως πρόσφατα) καμιάν ωφέλιμη περιέργεια γύρω από την ποικιλία των σεξουαλικών ερεθισμών, που μπορούν να διεγείρουν το ίδιο πρόσωπο ή γύρω από τη διαφορά ανάμεσα στον θεμελιώδη προσανατολισμό της προσωπικότητας και στην περιστασιακή συμπεριφορά σε επιφανειακό επίπεδο. Οι Έλληνες ούτε κληρονόμησαν ούτε ανέπτυξαν την πίστη ότι μιά θεία δύναμη είχε αποκαλύψει στην ανθρωπότητα έναν κώδικα νόμων για΄τη ρύθμιση της σεξουαλικής συμπεριφοράς. Δεν διέθεταν θρησκευτικούς θεσμούς με την εξουσία να επιβάλλουν σεξουαλικές απαγορεύσεις. Αντιμετωπίζοντας πολιτισμούς αρχαιότερους, πλουσιότερους και περισσότερο ανεπτυγμένους από τον δικό τους, πολιτισμούς που όμως διέφεραν σε μεγάλο βαθμό, οι Έλληνες δεν δίστασαν να διαλέξουν, να προσαρμόσουν, να αναπτύξουν και - πάνω από όλα- να καινοτομήσουν. Διασπασμένοι καθώς ήταν σε μικροσκοπικές πολιτικές ενότητες, είχαν διαρκώς την αίσθηση του βαθμού στον οποίο τα ήθη και τα έθιμα είναι τοπικά. Η επίγνωση αυτή τους προδιέθετε επίσης να απολαύουν τα προϊόντα της επινοητικότητάς τους και να αποδίδουν μιάν παρόμοια απόλαυση στους θεούς και στους ήρωές τους".
Κυριακή 10 Αυγούστου 2008
Χαστουκίζοντας τον αέρα... (3) - Οι παθητικοί...
Μεταφέρω αποσπάσματα από το βιβλίο "Η ομοφυλοφιλία στην Αρχαία Ελλάδα", K.J. DOVER, εκδ. Π. ΧΙΩΤΕΛΛΗ, Αθήνα 1990:
(σελ. 115-116) : "Στα αρχαία Σκανδιναβικά έπη ο ισχυρισμός ότι "ο Χ χρησιμοποιεί τον Υ σαν γυναίκα του" είναι αβάσταχτη προσβολή γιά τον Υ, δεν αντανακλά δυσμενώς όμως στην ηθική του Χ". Ανθρωπολογικά στοιχεία δείχνουν ότι οι ανθρώπινες κοινωνίες, σε διάφορες εποχές και τόπους, έχουν υποβάλλει τους ξένους, τους νιόφερτους και τους καταπατητές σε ομοφυλοφιλικό πρωκτικό βιασμό, υπενθυμίζοντάς τους έτσι την υποδεέστερη κοινωνική τους θέση... Σε διάφορα είδη ζώων πάλι, η ιεραρχία ανάμεσα στα αρσενικά της κοινότητας εκφράζεται κατά κανόνα με την παρουσίαση του πισινού από τους υποδεέστερους στους ισχυρότερους αρσενικούς (η επίβαση όμως του ισχυρού είναι επιπόλαιη και συμβατική). Οι χυδαίες εκφράσεις σε πολλές γλώσσες χρησιμοποιούν τη λέξη "πούστης" ή "γαμημένος" με την έννοια του "ηττημένος", "νικημένος" (γιά παράδειγμα το ιταλικό inculato (culo = κώλος), ηττημένος, χρησιμοποιείται γιά ποδοσφαιρικές ομάδες) κι ένα Αττικό ερυθρόμορφο αγγείο είναι εικονογραφημένη ανάπτυξη αυτής της αντίληψης. Ένας άντρας με Περσική περιβολή, που μας πληροφορεί: "Είμαι ο Ευρυμέδοντας. Είμαι σκυμμένος", ευθυγραμμίζει τη στάση του με τα λόγια του, ενώ ένας Έλληνας, κρατώντας το μισοσηκωμένο πέος του, προχωρεί προς το μέρος του Πέρση με εντυπωσιακές χειρονομίες. Αυτό εκφράζει τη θριαμβολογία των "αρρενωπών" Αθηναίων γιά τη νίκη τους επί των "θηλυπρεπών" Περσών, κοντά στον ποταμό Ευρυμέδοντα, στις αρχές της δεκαετίας του 460. Η επιγραφή διαλαλεί: "Γαμήσαμε τους Πέρσες!"
Θυμηθείτε τα ουρλιαχτά και τα σχόλια των φιλάθλων τις Κυριακές...
(συνεχίζεται)
(σελ. 115-116) : "Στα αρχαία Σκανδιναβικά έπη ο ισχυρισμός ότι "ο Χ χρησιμοποιεί τον Υ σαν γυναίκα του" είναι αβάσταχτη προσβολή γιά τον Υ, δεν αντανακλά δυσμενώς όμως στην ηθική του Χ". Ανθρωπολογικά στοιχεία δείχνουν ότι οι ανθρώπινες κοινωνίες, σε διάφορες εποχές και τόπους, έχουν υποβάλλει τους ξένους, τους νιόφερτους και τους καταπατητές σε ομοφυλοφιλικό πρωκτικό βιασμό, υπενθυμίζοντάς τους έτσι την υποδεέστερη κοινωνική τους θέση... Σε διάφορα είδη ζώων πάλι, η ιεραρχία ανάμεσα στα αρσενικά της κοινότητας εκφράζεται κατά κανόνα με την παρουσίαση του πισινού από τους υποδεέστερους στους ισχυρότερους αρσενικούς (η επίβαση όμως του ισχυρού είναι επιπόλαιη και συμβατική). Οι χυδαίες εκφράσεις σε πολλές γλώσσες χρησιμοποιούν τη λέξη "πούστης" ή "γαμημένος" με την έννοια του "ηττημένος", "νικημένος" (γιά παράδειγμα το ιταλικό inculato (culo = κώλος), ηττημένος, χρησιμοποιείται γιά ποδοσφαιρικές ομάδες) κι ένα Αττικό ερυθρόμορφο αγγείο είναι εικονογραφημένη ανάπτυξη αυτής της αντίληψης. Ένας άντρας με Περσική περιβολή, που μας πληροφορεί: "Είμαι ο Ευρυμέδοντας. Είμαι σκυμμένος", ευθυγραμμίζει τη στάση του με τα λόγια του, ενώ ένας Έλληνας, κρατώντας το μισοσηκωμένο πέος του, προχωρεί προς το μέρος του Πέρση με εντυπωσιακές χειρονομίες. Αυτό εκφράζει τη θριαμβολογία των "αρρενωπών" Αθηναίων γιά τη νίκη τους επί των "θηλυπρεπών" Περσών, κοντά στον ποταμό Ευρυμέδοντα, στις αρχές της δεκαετίας του 460. Η επιγραφή διαλαλεί: "Γαμήσαμε τους Πέρσες!"
Θυμηθείτε τα ουρλιαχτά και τα σχόλια των φιλάθλων τις Κυριακές...
(συνεχίζεται)
Σάββατο 9 Αυγούστου 2008
Χαστουκίζοντας τον αέρα... (2) - Απιστία και ομοφυλοφιλία
Υπάρχει κάτι "παράδοξο" (...) στη συμπεριφορά μας (δηλ. των ανδρών) και μιά κοινή στάση, απέναντι στο θέμα της απιστίας και της ομοφυλοφιλίας.
Η απιστία των ανδρών δεν είναι κάτι που προωθείται ανοιχτά, αλλά υποθάλπεται και επιβραβεύεται σιωπηρά στο σκοτάδι. Όταν πρόκειται όμως γιά απιστία εκ μέρους των γυναικών (γιατί εκεί επικεντρώνεται κυρίως το πρόβλημα), οι κατηγορίες πέφτουν σ΄ΑΥΤΗΝ επειδή ενέδωσε. Η απιστία όμως τελείται με τη συνεργασία δύο προσώπων, ένα αρσενικό κι ένα θηλυκό.
"Ξηγιέσαι μ΄αλλον, έμαθα./Σα βγω θα γίνει γλέντι, ρούσσα και ξανθιά/σα βγω θα γίνει γλέντι, φραγκοσυριανιά/Θα καθαρίσω εσένανε/και όχι το λεβέντη, ρούσσα και ξανθιά/κι ας ξαναμπώ στη φυλακή/κι ας φάω άλλα δέκα..."
Οι στίχοι είναι από τον καρσιλαμά "Ο καημός της φυλακής" (1933) Odeon GA 1678 GO 1921, των Μακρή-Καμβύση, κιθάρα Σπύρος Περιστέρης.
Ακούστε το : http://www.fileden.com/files/2008/6/6/1947074/OO%20KAIMOS%20TIS%20FYLAKIS,%20FRANGOSYRIANIA.mp3
Στην ομοφυλοφιλία, όπως και στην απιστία, χρειάζονται δύο άτομα. Η ορολογία παθητικός - ενεργητικός είναι πασματική και αντιδραστική. Δυό άτομα, άσχετα αν είναι ετερόφυλα ή ομόφυλα, όταν θέλουν να΄ρθούν σε κάποιου είδους σεξουαλική επαφή (αν δε πρόκειται για πορνεία, καταναγκασμό, βιασμό κλπ.), νιώθουν/απολαμβάνουν κάτι. Και στην περίπτωση της ομοφυλοφιλίας όμως, όπως και στην απιστία, η κατηγορία πέφτει μόνο στο παθητικό μέλος.
(συνεχίζεται)
Η απιστία των ανδρών δεν είναι κάτι που προωθείται ανοιχτά, αλλά υποθάλπεται και επιβραβεύεται σιωπηρά στο σκοτάδι. Όταν πρόκειται όμως γιά απιστία εκ μέρους των γυναικών (γιατί εκεί επικεντρώνεται κυρίως το πρόβλημα), οι κατηγορίες πέφτουν σ΄ΑΥΤΗΝ επειδή ενέδωσε. Η απιστία όμως τελείται με τη συνεργασία δύο προσώπων, ένα αρσενικό κι ένα θηλυκό.
"Ξηγιέσαι μ΄αλλον, έμαθα./Σα βγω θα γίνει γλέντι, ρούσσα και ξανθιά/σα βγω θα γίνει γλέντι, φραγκοσυριανιά/Θα καθαρίσω εσένανε/και όχι το λεβέντη, ρούσσα και ξανθιά/κι ας ξαναμπώ στη φυλακή/κι ας φάω άλλα δέκα..."
Οι στίχοι είναι από τον καρσιλαμά "Ο καημός της φυλακής" (1933) Odeon GA 1678 GO 1921, των Μακρή-Καμβύση, κιθάρα Σπύρος Περιστέρης.
Ακούστε το : http://www.fileden.com/files/2008/6/6/1947074/OO%20KAIMOS%20TIS%20FYLAKIS,%20FRANGOSYRIANIA.mp3
Στην ομοφυλοφιλία, όπως και στην απιστία, χρειάζονται δύο άτομα. Η ορολογία παθητικός - ενεργητικός είναι πασματική και αντιδραστική. Δυό άτομα, άσχετα αν είναι ετερόφυλα ή ομόφυλα, όταν θέλουν να΄ρθούν σε κάποιου είδους σεξουαλική επαφή (αν δε πρόκειται για πορνεία, καταναγκασμό, βιασμό κλπ.), νιώθουν/απολαμβάνουν κάτι. Και στην περίπτωση της ομοφυλοφιλίας όμως, όπως και στην απιστία, η κατηγορία πέφτει μόνο στο παθητικό μέλος.
(συνεχίζεται)
Χαστουκίζοντας τον αέρα...(1) - Οι υπνοβασίες των λεξικών...
Με αφορμή τον Κώστα Μασσέλο-Νούρο και τις αντιδράσεις σε μιά προσέγγιση στο θέμα "πουστόμαγκες" που έστειλα πριν από καιρό σ΄ένα chat forum, θα ξεκινήσω μιά μικρή σειρά από posts με θέμα την ομοφυλοφιλία. Θα δούμε πρώτα μερικές εξηγήσεις σε σημερινά λεξικά, θα πάμε στην Αρχαία Ελλάδα, μετά στη δεκαετία του ΄30 και τέλος, στο σήμερα. Κεντρικός άξονας είναι πάντα, ο κίνδυνος που εγκυμονείται στην προβολή απόψεων του σήμερα, στο παρελθόν.
Όταν ακούσουμε τη λέξη ομοφυλόφιλος το μυαλό μας πάει κατευθείαν στον παθητικό ομοφυλόφιλο και η λέξη που συνοδεύει την προβολή στο μυαλό είναι η λέξη πούστης. Υπάρχουν, όπως ξέρετε, μιά μεγάλη σειρά λέξεων γιά τους παθητικούς, ενώ γιά τους ενεργητικούς μιά-δυό... Εκεί δημιουργείται ένα ερωτηματικό γι αυτό, ας ξεκινήσω παραθέτοντας εξηγήσεις σχετικών λημμάτων.
ΝΕΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ, Εμμανουήλ Κριαρά
πούστης ο, ουσ. (χυδ.) ομοφυλόφιλος (συνών. κίναιδος). [τουρκ. puşt]
κίναιδος ο, ουσ., άνδρας που συνουσιάζεται με άλλον άνδρα έχοντας το ρόλο γυναίκας.
κωλομπαράς ο, ουσ. (όχι ερρ., λαϊκ.), παιδεραστής, αρσενοκοίτης
παιδεραστής ο, ουσ. άνδρας που έχει ερωτικές σχέσεις με αγόρια (πβ. Αρσενοκοίτης, ομοφυλόφιλος).
παιδεραστία η, ουσ. α. γενετήσια διαστροφή που συνίσταται στην ερωτική σχέση ενός άντρα με αγόρι, με ανήλικο νεαρό (πβ. ομοφυλοφιλία) β. (αρχ.) ως θεσμός σε περιοχές ή πόλεις της Ελλάδας (λ.χ. Κρήτη, Αθήνα) ιδίως στα κλασσικά χρόνια.
ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΠΙΑΤΣΑΣ, ΖΑΧΟΣ, εκδ. ΚΑΚΤΟΣ, Αθήνα 1981
πούστης = α) παθητικός ομοφυλόφιλος. Από το τούρκικο puşt = το άτομο που συνηθίζει να υφίσταται την σεξουαλική πράξη. Από το ότι παλαιότερα στις πόλεις τα αρχοντόπουλα ερωτεύονταν εφήβους και όμορφα αγόρια γιά να αποδείξουν στους παζαρίτες ότι ήταν πραγματικοί άντρες. Έτσι το κάθε πλουσιόπαιδο είχε τον πούστη του. β) η όμορφη γυναίκα. Έλα πούστη μου! = θαυμαστικό επιφώνημα αποτεινόμενο σε όμορφη γυναίκα που χορεύει ή που περνάει στο δρόμο.
πουστιά = μπαμπεσιά, ατιμία.
πούστρα = άτομο ή οργανισμός ανειλικρινής και μπαμπέσης. Η πούστρα η Εφορία.
πουστριλίκι ή πουστριλίκια = το υβρεολόγιο.
κωλομπαράς = το άτομο που προτιμά τη σοδομική σεξουαλική σχέση. Η μεταξύ ανδρών σεξουαλική σχέση υπήρχε και στην αρχαιότητα και στο μεσαίωνα ανάμεσα στο δάσκαλο και στο διδασκόμενο. Όταν μετά την άνοδο στο Βυζάντιο της οθωμανικής δυναστείας οργανώθηκαν τα σινάφια της βιοτεχνικής παραγωγής και ανταλλαγής, όχι από τούρκικη αλλά από περσο-βυζαντινή επίδραση, γενικεύτηκε η πρακτική της επιβολής της σεξουαλικής πράξης από το μάστορα πρός τους καλφάδες και τα τσιράκια, σαν απαραίτητο στοιχείο της διαδακτικής μεθόδου. Αλλά αυτό δεν εξειδίκευσε τον άντρα στην ομοφυλόφιλη σχέση. Όταν όμως οι άνθρωποι του πουγγιού, οι πλούσιοι έμπορες και μαγαζάτορες αποσχίστηκαν από τις βιοτεχνικές συντεχνίες τείνοντας να οργανωθούν σε ιδιαίτερη μεταπρατική τάξη, τότε ο νέος άντρας από πλούσια οικογένεια της πόλης, το αρχοντόπουλο, που δεν πέρναγε από την επαγγελματική μαθητεία των σιναφιών, έπρεπε να αποδείξει στους ανθρώπους του παζαριού τον ανδρισμό του με κριτήρια άσχετα με τη δεξιοτεχνία και τη γνώση του επαγγέλματος, γιά να τους υποχρεώνει να αναγνωρίσουν την προσωπική του αξία. Και γινόταν επιβήτωρ ανδρών, δηλαδή ”σούπερ-άντρας”, ”κουλουμπαράς”, από την περσική λέξη που σημαίνει αυτόν που εξειδικεύεται στην ενεργητική σοδομική σχέση σε αντίθεση με το ζαμπαρά που προτιμά τη σεξουαλική σχέση με γυναίκες.
κωλομπαριλίκι = το να είναι κανείς αποκλειστικά ενεργητικός ομοφυλόφιλος.
κωλόμπος = ειρωνικά και κοροϊδευτικά ο ενεργητικός ομοφυλόφιλος.
κωλοξεσκισμένος = βρισιά ή υβριστική αναφορά σε άτομο, που το χαρακτηρίζει τελείως εξευτελισμένο.
κωλόπουστας και κωλόπουστος = πούστης της τελευταίας υποστάθμης
κώλος κουβαρίστρα = άντρας, που παριστάνει τον ανδρείο και τον αήττητο ενώ στο βάθος είναι υποταγμένος και την έχει πάθει πολλές φορές. Υπόλειμμα της έκφρασης : Όλο μαγκιά, όλο κλανιά και κώλο κουβαρίστρα.
κλπ., κλπ...
Τέλος, η σελίδα http://www.seslisozluk.com/, ερμηνεύει έτσι την τούρκικη λέξη puşt :
1. scoundrelly. scoundrel.2. bastard. cunt. catamite. fairy. queen. son of a bitch.3. scoundrelly. scoundrel. "catamite, fairy, queen; bastard, son of a bitch, cunt". ,-tu vulg.4. passive male homosexual, queer, fag, faggot.5. bastard, *son of a bitch, *shit.6. vulgar passive male homosexual. queer. fag. son of a bitch.
ΝΕΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ, Εμμανουήλ Κριαρά
πούστης ο, ουσ. (χυδ.) ομοφυλόφιλος (συνών. κίναιδος). [τουρκ. puşt]
κίναιδος ο, ουσ., άνδρας που συνουσιάζεται με άλλον άνδρα έχοντας το ρόλο γυναίκας.
κωλομπαράς ο, ουσ. (όχι ερρ., λαϊκ.), παιδεραστής, αρσενοκοίτης
παιδεραστής ο, ουσ. άνδρας που έχει ερωτικές σχέσεις με αγόρια (πβ. Αρσενοκοίτης, ομοφυλόφιλος).
παιδεραστία η, ουσ. α. γενετήσια διαστροφή που συνίσταται στην ερωτική σχέση ενός άντρα με αγόρι, με ανήλικο νεαρό (πβ. ομοφυλοφιλία) β. (αρχ.) ως θεσμός σε περιοχές ή πόλεις της Ελλάδας (λ.χ. Κρήτη, Αθήνα) ιδίως στα κλασσικά χρόνια.
ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΠΙΑΤΣΑΣ, ΖΑΧΟΣ, εκδ. ΚΑΚΤΟΣ, Αθήνα 1981
πούστης = α) παθητικός ομοφυλόφιλος. Από το τούρκικο puşt = το άτομο που συνηθίζει να υφίσταται την σεξουαλική πράξη. Από το ότι παλαιότερα στις πόλεις τα αρχοντόπουλα ερωτεύονταν εφήβους και όμορφα αγόρια γιά να αποδείξουν στους παζαρίτες ότι ήταν πραγματικοί άντρες. Έτσι το κάθε πλουσιόπαιδο είχε τον πούστη του. β) η όμορφη γυναίκα. Έλα πούστη μου! = θαυμαστικό επιφώνημα αποτεινόμενο σε όμορφη γυναίκα που χορεύει ή που περνάει στο δρόμο.
πουστιά = μπαμπεσιά, ατιμία.
πούστρα = άτομο ή οργανισμός ανειλικρινής και μπαμπέσης. Η πούστρα η Εφορία.
πουστριλίκι ή πουστριλίκια = το υβρεολόγιο.
κωλομπαράς = το άτομο που προτιμά τη σοδομική σεξουαλική σχέση. Η μεταξύ ανδρών σεξουαλική σχέση υπήρχε και στην αρχαιότητα και στο μεσαίωνα ανάμεσα στο δάσκαλο και στο διδασκόμενο. Όταν μετά την άνοδο στο Βυζάντιο της οθωμανικής δυναστείας οργανώθηκαν τα σινάφια της βιοτεχνικής παραγωγής και ανταλλαγής, όχι από τούρκικη αλλά από περσο-βυζαντινή επίδραση, γενικεύτηκε η πρακτική της επιβολής της σεξουαλικής πράξης από το μάστορα πρός τους καλφάδες και τα τσιράκια, σαν απαραίτητο στοιχείο της διαδακτικής μεθόδου. Αλλά αυτό δεν εξειδίκευσε τον άντρα στην ομοφυλόφιλη σχέση. Όταν όμως οι άνθρωποι του πουγγιού, οι πλούσιοι έμπορες και μαγαζάτορες αποσχίστηκαν από τις βιοτεχνικές συντεχνίες τείνοντας να οργανωθούν σε ιδιαίτερη μεταπρατική τάξη, τότε ο νέος άντρας από πλούσια οικογένεια της πόλης, το αρχοντόπουλο, που δεν πέρναγε από την επαγγελματική μαθητεία των σιναφιών, έπρεπε να αποδείξει στους ανθρώπους του παζαριού τον ανδρισμό του με κριτήρια άσχετα με τη δεξιοτεχνία και τη γνώση του επαγγέλματος, γιά να τους υποχρεώνει να αναγνωρίσουν την προσωπική του αξία. Και γινόταν επιβήτωρ ανδρών, δηλαδή ”σούπερ-άντρας”, ”κουλουμπαράς”, από την περσική λέξη που σημαίνει αυτόν που εξειδικεύεται στην ενεργητική σοδομική σχέση σε αντίθεση με το ζαμπαρά που προτιμά τη σεξουαλική σχέση με γυναίκες.
κωλομπαριλίκι = το να είναι κανείς αποκλειστικά ενεργητικός ομοφυλόφιλος.
κωλόμπος = ειρωνικά και κοροϊδευτικά ο ενεργητικός ομοφυλόφιλος.
κωλοξεσκισμένος = βρισιά ή υβριστική αναφορά σε άτομο, που το χαρακτηρίζει τελείως εξευτελισμένο.
κωλόπουστας και κωλόπουστος = πούστης της τελευταίας υποστάθμης
κώλος κουβαρίστρα = άντρας, που παριστάνει τον ανδρείο και τον αήττητο ενώ στο βάθος είναι υποταγμένος και την έχει πάθει πολλές φορές. Υπόλειμμα της έκφρασης : Όλο μαγκιά, όλο κλανιά και κώλο κουβαρίστρα.
κλπ., κλπ...
Τέλος, η σελίδα http://www.seslisozluk.com/, ερμηνεύει έτσι την τούρκικη λέξη puşt :
1. scoundrelly. scoundrel.2. bastard. cunt. catamite. fairy. queen. son of a bitch.3. scoundrelly. scoundrel. "catamite, fairy, queen; bastard, son of a bitch, cunt". ,-tu vulg.4. passive male homosexual, queer, fag, faggot.5. bastard, *son of a bitch, *shit.6. vulgar passive male homosexual. queer. fag. son of a bitch.
(συνεχίζεται)
Τρίτη 5 Αυγούστου 2008
Βιογραφικό του Νούρου
Στο http://www.elkibra-nouros.blogspot.com/ έχει δημοσιευτεί ένα διαφορετικό βιογραφικό του ΚώσταςΜασσέλου-Νούρου
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)